Ο Παναθηναϊκός έφτασε με εντυπωσιακό τρόπο στο φινάλε της μεταγραφικής περιόδου, ολοκληρώνοντας δύο κινήσεις που ανέβασαν σημαντικά τον πήχη – Στις 28 Αυγούστου οι Πράσινοι έφεραν στην Ελλάδα τον Ιμράν Λούζα από τη Γουότφορντ, καταβάλλοντας περίπου 7 εκατ. ευρώ, ενώ στις 2 Σεπτεμβρίου ο Αζεντίν Ουναΐ αποκτήθηκε από την Τζιρόνα έναντι 11 εκατ. ευρώ. Με το ποσό να αυξάνεται σταδιακά στα 14 εκατ. ευρώ, μέσω επιπλέον πληρωμών.
Πρόκειται αναμφίβολα για δύο μεταγραφές που δείχνουν την οικονομική δυναμική του συλλόγου, αλλά την ίδια στιγμή δημιουργούν και ένα εύλογο ερώτημα σχετικά με την ισορροπία του ρόστερ – Κι αυτό γιατί ο Παναθηναϊκός μοιάζει να έχει δώσει ιδιαίτερο βάρος στη μεσαία γραμμή, αποκτώντας παίκτες με αρκετά κοινά χαρακτηριστικά.
Οι πολλοί χαφ στον άξονα αλλά και οι πολλοί επιθετικοί
Ο σχεδιασμός στον άξονα έχει φέρει στο ρόστερ ένα σύνολο χαφ που παρουσιάζει σημαντικές ομοιότητες ως προς το αγωνιστικό προφίλ: ο Ουναΐ, ο Κάνγκουα, ο Λούζα, αλλά και ο Γιάγκουσιτς διαθέτουν στοιχεία δημιουργικών, τεχνικών και κινητικών μέσων, παρά ποδοσφαιριστές με πρωταρχικό ρόλο την ανασταλτική λειτουργία – Ο Καμαρά είναι ο μοναδικός που μπορεί να προσφέρει καθαρά μαρκαρίσματα και δύναμη στη μεσαία γραμμή, χωρίς ωστόσο να διαθέτει την ταχύτητα που χρειάζεται ο συγκεκριμένος ρόλος στο σύγχρονο παιχνίδι.
Την ίδια στιγμή ο Παναθηναϊκός διαθέτει τέσσερις επιθετικούς πρώτης γραμμής: ο Ντέσερς αποτελεί μια σταθερή αξία και αυτό φάνηκε στα ευρωπαϊκά προκριματικά, ο Τεττέη θεωρείται το next big thing του συλλόγου, ενώ οι Ράστοντερ και Λιβάι Γκαρσία προστέθηκαν στο ρόστερ μέσα στο καλοκαίρι αυξάνοντας τις λύσεις στην επίθεση. Σύνολο, τέσσερις!
Τι ισχύει στην αμυντική γραμμή
Η εικόνα στο κέντρο της άμυνας είναι εντελώς διαφορετική και σαφώς πιο προβληματική – Ο σοβαρός τραυματισμός του Ίνγκασον, που αναμένεται να τον κρατήσει για σημαντικό διάστημα εκτός δράσης, σε συνδυασμό με την αποχώρηση του Τουμπά άφησε τον Παναθηναϊκό με περιορισμένες επιλογές.
Ο αρχηγός Ντε Φράι αποτελεί σημείο αναφοράς, ενώ υπάρχουν ακόμη ο Βαν Ντρόγκελεν (που μέχρι τώρα δεν έχει καταφέρει να εμπνεύσει απόλυτη ασφάλεια και σιγουριά), ο νεαρός Κάτρης, ο Πάλμερ-Μπράουν που πέρασε μεγάλο μέρος του καλοκαιριού ως φευγάτος από την ομάδα. Στην εξίσωση υπάρχει και ο 17χρονος Βασίλης Λάβδας, ο οποίος δύσκολα μπορεί να θεωρηθεί λύση πρώτης γραμμής.
Τυπικά, λοιπόν, οι διαθέσιμοι είναι οι Ντε Φράι, Βαν Ντρόγκελεν, Κάτρης και Πάλμερ-Μπράουν, αν και κανείς δεν μπορεί να εγγυηθεί ότι ο τελευταίος δεν θα αποχωρήσει – Για τον λόγο αυτό, σύμφωνα με το ρεπορτάζ, ο Παναθηναϊκός εξετάζει την απόκτηση ενός ακόμη στόπερ έως τις 15 Σεπτεμβρίου, με προτεραιότητα σε αριστεροπόδαρο. Αν τελικά αποκτηθεί δηλαδή, είναι πολύ πιθανό να πάρει άμεσα θέση βασικού αφήνοντας τον Βαν Ντρόγκελεν στον πάγκο. Ακόμα κι αν δεν θα έχει θέση στην ευρωπαϊκή λίστα, πια.
Οι λύσεις που εξετάστηκαν μέσα στο καλοκαίρι
Αυτό που λέγεται για τη χειμερινή μεταγραφική περίοδο, αλλά και για το φινάλε της θερινής, είναι ότι λόγω του περιορισμένου χρόνου που υπάρχει, οι ομάδες ξεσκονίζουν τη λίστα που είχαν φτιάξει μέσα στο καλοκαίρι. Στην περίπτωση του Παναθηναϊκού τα πράγματα είναι απλά: Το όνομα που είχε κυριαρχήσει για ένα σημαντικό διάστημα ήταν εκείνο του Νέιθαν Γκασάμα, υψηλόσωμου (1,92 μ.) στόπερ τής ρωσικής Μπάλτικα που είχε απασχολήσει και τις Τορίνο-Μπολόνια, αλλά και των Βίκτορ Καρβάλιο (της Μπράγκα) και Γκάμπριελ Περέιρα (της Κοπεγχάγης, που τον γνωρίζει καλά ο Νίστρουπ). Η διαφορά είναι ότι ο πρώτος είναι αριστεροπόδαρος, ενώ οι δύο άλλοι όχι
Παναθηναϊκός
