Τις πρώτες προπονήσεις πραγματοποιεί αυτό το διάστημα ο Παναθηναϊκός, αλλά είναι σαφές ότι ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς δεν επιχειρεί να χτίσει την ομάδα με τον τρόπο που θα το έκανε υπό φυσιολογικές συνθήκες – Οι πολλές απουσίες δεν επιτρέπουν αυτή τη στιγμή δουλειά σε plays, αυτοματισμούς και άλλα αγωνιστικά κομμάτια που απαιτούν το σύνολο των παικτών διαθέσιμο. Με αποτέλεσμα το βάρος να έχει πέσει στην ατομική τεχνική και στη φυσική κατάσταση – Γίνονται ατομικές προπονήσεις με στόχο τη βελτίωση των παικτών, ακόμη και εκείνων που αυτή την περίοδο βρίσκονται ως βοηθητικές λύσεις στην ομάδα!
Ο στόχος είναι ξεκάθαρος: όταν έρθει η ώρα να είναι όλοι καλύτεροι και περισσότερο έτοιμοι. Αλλά ακόμη και σε αυτή τη διαδικασία ο Ομπράντοβιτς είναι διαρκώς από πάνω, εξηγώντας τα πάντα και δίνοντας τεράστια έμφαση στη λεπτομέρεια – Είναι μια προσέγγιση διαφορετική από εκείνη του Εργκίν Αταμάν, τόσο στην προπόνηση όσο και στους αγώνες: ο Ζοτς θέλει τα πράγματα να γίνονται ακριβώς όπως τα έχει στο μυαλό του, ενώ ο Αταμάν λειτουργούσε με τη λογική “Όποιος βρίσκεται στον Παναθηναϊκό (ή στην Εφές παλαιότερα) οφείλει να είναι ήδη έτοιμος να ανταποκριθεί”.
Ο κανόνας που έχει επιβάλλει ο Ομπράντοβιτς στον Παναθηναϊκό
Το άλλο που ενδιαφέρει ιδιαίτερα τον Ζοτς είναι να λειτουργούν όλα στην εντέλεια, ώστε οι παίκτες να αισθάνονται απόλυτα ικανοποιημένοι και να έχουν το μυαλό τους αποκλειστικά στο μπάσκετ – Θέλει να γνωρίζουν ότι γύρω τους υπάρχει ένα περιβάλλον που τους παρέχει όλα όσα χρειάζονται, χωρίς να χρειάζεται να ασχολούνται με οτιδήποτε άλλο. Αυτό ήταν κάτι που ο Ομπράντοβιτς κατέστησε ξεκάθαρο από την πρώτη στιγμή στους ανθρώπους του Παναθηναϊκού: η καθημερινότητα της ομάδας πρέπει να είναι οργανωμένη με τέτοιο τρόπο, ώστε ο κάθε παίκτης να μπορεί να επικεντρώνεται στην προπόνηση, στη βελτίωσή του και στους αγώνες. Για τον Σέρβο προπονητή αυτή η νοοτροπία αποτελεί βασική προϋπόθεση για να δημιουργηθεί σταδιακά η ομάδα που έχει στο μυαλό του.
Τίποτα πάνω από την ομάδα-οικογένεια
Το τελευταίο, αλλά ίσως και σημαντικότερο, που ενδιαφέρει τον Ζοτς είναι να γίνει ο Παναθηναϊκός μια πραγματική γροθιά, τόσο μέσα στους αγώνες όσο και στα αποδυτήρια, αλλά και σε κάθε έκφανση της καθημερινότητάς του. Δεν τον απασχολεί πόσο χρόνο θα χρειαστεί με κάθε παίκτη προκειμένου να τον φτάσει στο επίπεδο που εκείνος απαιτεί – Αυτό που έχει σημασία είναι να δημιουργηθεί ένα σύνολο στο οποίο ο σεβασμός προς την ομάδα θα βρίσκεται πάνω από κάθε ατομική επιδίωξη.
Οι άνθρωποι που γνωρίζουν καλά την κατάσταση εκτιμούν πως πριν από τα τέλη του 2026 δύσκολα θα δούμε τον Παναθηναϊκό ακριβώς όπως τον θέλει ο Ομπράντοβιτς. Ο ίδιος, όμως, δεν βιάζεται. Ήδη τα πρώτα σημάδια αυτής της φιλοσοφίας είναι εμφανή, καθώς οι παίκτες περνούν χρόνο μαζί ακόμη και αρκετές ώρες μετά το τέλος της προπόνησης. Παραμένουν στο γήπεδο, συζητούν, δουλεύουν και χτίζουν σχέσεις. Για τον Ζοτς αυτή η διαδικασία είναι εξίσου σημαντική με την τακτική. Θέλει μια ομάδα ενωμένη, με κοινή σκέψη, κοινό στόχο και ξεκάθαρη αίσθηση πως το “εμείς” θα είναι πάντοτε πάνω από το “εγώ”. Για όλους.
