Η ισοπαλία άφησε ανοιχτούς λογαριασμούς, όμως η εικόνα έστειλε καθαρή προειδοποίηση πριν από τη δύσκολη ρεβάνς στη Βουλγαρία.
Ο Παναθηναϊκός έφυγε από το ΟΑΚΑ με ένα αποτέλεσμα που δεν τον καταδικάζει, όμως η συνολική εικόνα του προκαλεί προβληματισμό. Το 1-1 απέναντι στην ΤΣΣΚΑ 1948 αφήνει ανοιχτή την πρόκριση, μαζί και αρκετά ζητήματα που πρέπει να διορθωθούν πριν από τη ρεβάνς στη Σόφια.
Το μεγαλύτερο πρόβλημα δεν βρίσκεται στο σκορ. Οι «πράσινοι» έχουν την ποιότητα για να νικήσουν στη Βουλγαρία και να συνεχίσουν στα play offs του Conference League. Εκείνο που χτυπά δυνατά το καμπανάκι είναι η συνέχεια των ίδιων αδυναμιών που είχαν εμφανιστεί και στο προηγούμενο ευρωπαϊκό παιχνίδι.
Η ομάδα του Γιοχάνες Χόφ Τόρουπ έδειξε ξανά ευάλωτη όταν έχανε την μπάλα. Οι αποστάσεις άνοιγαν εύκολα, οι επιστροφές δεν είχαν ένταση και οι αντίπαλοι έβρισκαν χώρους για να τρέξουν. Απέναντι σε μία ομάδα περιορισμένων δυνατοτήτων το κόστος έμεινε στο ένα γκολ. Σε υψηλότερο επίπεδο, τέτοιες καταστάσεις τιμωρούνται πολύ πιο σκληρά.
Η ισοφάριση των Βούλγαρων ήρθε σε μία φάση όπου σχεδόν όλη η αμυντική λειτουργία πήγε λάθος. Η μπάλα δεν απομακρύνθηκε σωστά, οι τοποθετήσεις χάλασαν και η άμυνα έχασε τον έλεγχο μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα. Δεν ήταν η πρώτη φορά που ο Παναθηναϊκός δυσκολεύτηκε να καθαρίσει μία στατική φάση. Αυτό ακριβώς κάνει το ζήτημα πιο σοβαρό.
Στο επιθετικό κομμάτι, η κατοχή δεν μετατράπηκε σε πραγματική πίεση. Η κυκλοφορία υπήρχε, όμως συχνά γινόταν χωρίς ταχύτητα και χωρίς τη σωστή αλλαγή πλευράς. Απέναντι στη μαζική άμυνα της ΤΣΣΚΑ έλειψαν οι γρήγορες συνεργασίες, οι κινήσεις ανάμεσα στις γραμμές και οι προσωπικές ενέργειες που θα μπορούσαν να ανοίξουν το γήπεδο.
Το γκολ του Γιάγκουσιτς ήταν μία καθαρή στιγμή ποιότητας!
Ο νεαρός έδωσε φαντασία, κίνηση και απρόβλεπτο στοιχείο σε μία ομάδα που έμοιαζε αρκετά προβλέψιμη. Η αντικατάστασή του δεν βοήθησε. Από εκείνο το σημείο και μετά ο Παναθηναϊκός έχασε ακόμη περισσότερο τη δημιουργική του σπίθα.
Οι αλλαγές δεν πρόσφεραν την απαιτούμενη ώθηση. Κανένας από όσους πέρασαν στο παιχνίδι δεν κατάφερε να αλλάξει τον ρυθμό, να κερδίσει μέτρα ή να δημιουργήσει ουσιαστικό πρόβλημα στην αντίπαλη άμυνα. Το δεύτερο ημίχρονο κύλησε χωρίς καθαρές ευκαιρίες και χωρίς την πίεση που περίμενε ο κόσμος από μία ομάδα με σαφώς ανώτερο ρόστερ.
Ο Πένια ήταν από τους παίκτες που κράτησαν όρθιο το Τριφύλλι, ειδικά στην αρχή του δεύτερου μέρους. Οι δύο κεντρικοί αμυντικοί στάθηκαν σε ικανοποιητικό επίπεδο, όμως τα άκρα της άμυνας αντιμετώπισαν δυσκολίες και στις δύο πλευρές του γηπέδου. Στη μεσαία γραμμή, η απόδοση έπεσε μετά την ανάπαυλα και η ομάδα δεν βρήκε τις κάθετες ενέργειες που χρειαζόταν.
Ο Παναθηναϊκός βρίσκεται ακόμη στην αρχή της προσπάθειας να αποκτήσει νέα αγωνιστική ταυτότητα. Το ρόστερ αλλάζει, νέοι παίκτες μπαίνουν στην εξίσωση και ο προπονητής προσπαθεί να περάσει τις δικές του αρχές μέσα σε περιορισμένο χρόνο. Αυτή η διαδικασία χρειάζεται υπομονή, όμως η Ευρώπη δεν περιμένει κανέναν.
Στη Σόφια το ζητούμενο είναι ξεκάθαρο. Σοβαρότητα, καλύτερη ισορροπία, καθαρό μυαλό και μεγαλύτερη αποφασιστικότητα στις δύο περιοχές. Ο Παναθηναϊκός παραμένει το φαβορί και κρατά την τύχη στα χέρια του. Αν παρουσιαστεί όπως επιβάλλει η ποιότητά του θα πάρει την πρόκριση. Αν συνεχίσει να χαρίζει χώρους και στιγμές, θα βάλει μόνος του φωτιά σε μία υπόθεση που θα έπρεπε να είναι απλή.
