Ο Κινγκς Κάνγκουα είναι ένας ποδοσφαιριστής που ήθελε ο Παναθηναϊκός και η ΑΕΚ. Οι «πράσινοι» μήνες παρακολουθούν την περίπτωσή του και είχαν προχωρήσει ενεργά για την απόκτησή του. Η Ένωση από την άλλη, μόλις πωλήθηκε ο Πινέδα, έσπευσε να πάρει τον Αφρικανό.
Γιατί η υπόθεση μεταγραφής του Κινκς Κάνγκουα, μας δείχνει το σωστό τρόπο με τον οποίο δουλεύει πλέον ο Παναθηναϊκός, μακριά από επικοινωνιακά παιχνίδια, ακόμη κι όταν του δίνεται η ευκαιρία.
Ο Κινγκς Κάνγκουα είναι ένας ποδοσφαιριστής που ήθελε ο Παναθηναϊκός και η ΑΕΚ. Οι «πράσινοι» μήνες παρακολουθούν την περίπτωσή του και είχαν προχωρήσει ενεργά για την απόκτησή του. Η Ένωση από την άλλη, μόλις πωλήθηκε ο Πινέδα, έσπευσε να πάρει τον Αφρικανό.
Ο 27χρονος καταλήγει στους «πράσινους». Οι οποίοι αυξάνουν τις επιτυχίες τους σε διεκδικήσεις παικτών με τους άλλους «μεγάλους» της χώρας τα τελευταία χρόνια (κυρίως απέναντι στον Ολυμπιακό).
Όσο περνά ο καιρός όμως, διαπιστώνουμε μια διαφορά στην αντιμετώπιση τέτοιων «νικών». Για την ακρίβεια, κανείς δεν τις «διαβάζει» σαν νίκες απέναντι σε αντίπαλο. Δεν γίνεται επικοινωνιακή εκμετάλλευση της μεταγραφής. Στοιχείο που θα ήταν και θεμιτό, καθώς πάντα φέρνει χαρά μια καλή μεταγραφική κίνηση. Ακόμη περισσότερο όταν αυτή στερείται και από βασικό αντίπαλο με κοινούς στόχους.
Ο Παναθηναϊκός όχι απλά δεν δίνει επικοινωνιακή σημασία στην υπόθεση, αλλά βγάζει μια διαφορετική ωριμότητα. Μια σοβαρότητα. Σε σημείο που επισημαίνεται απ’ το κλαμπ μάλιστα, πως το στοιχείο που έκανε τη διαφορά ήταν η ικανότητα των «πράσινων» να επιτρέψουν στον Κάνγκουα να παίξει τα ματς των προκριματικών με την Χάποελ Μπερ Σεβά. Κάτι που η ΑΕΚ δεν μπορούσε να κάνει.
Αυτή ακριβώς η ώριμη στάση, η σοβαρή αντιμετώπιση, η απόλυτη απουσία αλαζονείας ή έπαρσης, είναι ουσιαστικά ο «καθρέφτης» των ανθρώπων του Παναθηναϊκού. Ο Στέφανος Κοτσόλης, ο Τζέικομπ Νίστρουπ, ο Φράνκο Μπαλντίνι, μέχρι φυσικά τον ίδιο τον ιδιοκτήτη, Γιάννη Αλαφούζο. Άπαντες είναι αυτής της νοοτροπίας. Χαμηλοί τόνοι, σοβαρή στάση και χωρίς αλαζονικά ξεσπάσματα. Ακόμη κι όταν η ευκαιρία… παρουσιάζεται στο πιάτο.
Πέρα από ζήτημα χαρακτήρα του καθενός, υπάρχει κάτι ακόμη σπουδαιότερο σε αυτή τη στάση: Η απόλυτη αναγνώριση της κατάστασης, δηλαδή της ανάγκης οι νίκες να είναι αγωνιστικές. Ο κόσμος έχει κάθε δικαίωμα να χαρεί, να κάνει καζούρα για μια μεταγραφή. Η ομάδα, όμως, πρέπει να δείχνει ωριμότητα και σοβαρότητα σε αυτές τις στιγμές. Κάτι που κάνει. Και θα πρέπει να συνεχίσει ακόμη και στο αντίθετο άκρο. Στους τριγμούς που δεδομένα θα υπάρξουν μέσα στη σεζόν. Στις δύσκολες στιγμές, εκεί που θα δοκιμαστούν οι αντοχές όλων.
