Όσοι παρακολουθούν τον Παναθηναϊκό από την αρχή της σεζόν, θα… τσιμπιούνται με αυτό που συμβαίνει τις τελευταίες εβδομάδες. Πώς μπόρεσε μία ομάδα που δεν έκανε ευκαιρίες και όταν έκανε… τις έχανε, να μετατραπεί σε «μηχανή των γκολ»; Πώς γίνεται ο Παναθηναϊκός να έφτασε στο σημείο να σκοράρει από τρία γκολ και πάνω όχι μόνο όταν παίζει καλά, αλλά ακόμα και στις μέτριες βραδιές του όπως αυτή στη Λιβαδειά; Διότι το σκορ ξεγελά, όμως η αλήθεια είναι πως οι Πράσινοι απείλησαν τον Λεβαδειακό λιγότερο σε σχέση με τον ΟΦΗ, τον Άρη και τη Βικτόρια Πλζεν, μέχρι να κάνουν το 3-0 και να «καθαρίσουν» το ματς.
Συνήθως δύο είναι οι «μαγικές» λέξεις σε τέτοιες περιπτώσεις: Χημεία και ψυχολογία! Την πρώτη τη χτίζει εδώ και καιρό ο Ράφα Μπενίτεθ, βελτιώνοντάς τη διαρκώς από τη μέρα που μονιμοποίησε το 3-4-2-1 και κατέληξε σε ορισμένες σταθερές –πέραν του Λαφόν- για την ενδεκάδα (Γεντβάι, Κυριακόπουλος, Καλάμπρια, Μπακασέτας, Ταμπόρδα, Τεττέη είναι αυτοί που σπανίως λείπουν από το αρχικό σχήμα). Η χημεία συνήθως φέρνει αποτελέσματα και τα αποτελέσματα φέρνουν ψυχολογία. Οι παίκτες του Τριφυλλιού είναι εμφανές πως παίζουν απελευθερωμένοι το τελευταίο διάστημα και έτσι φαντάζει πιο εύκολο να τους βγαίνουν όλα όσα δοκιμάζουν. Ακόμα και το να βάλουν τέσσερα γκολ με… τρεισήμιση ευκαιρίες, όπως στη Λιβαδειά!
