Η παραγωγική διαδικασία του Ολυμπιακού είναι τρένο που δεν σταματάει.
Το αποψινό στο Τορίνο, για χάρη του Χρήστου Μουζακίτη (γνωστό και) προγραμματισμένο από καιρό. Η μεγαλύτερη προσωπική διάκριση που έτυχε ποτέ σε έναν 18χρονο Έλληνα ποδοσφαιριστή. Σε ένα παιδί που μέχρι πρότινος έφτανε καθημερινά στο αθλητικό κέντρο του Ρέντη με ταξί για την προπόνηση μιας και δεν είχε ακόμη δικαίωμα στην έκδοση διπλώματος οδήγησης!
Τον «μικρό Ινιέστα» κατά τον συμπαίκτη του, Ντάνι Γκαρθία που «μην τον βλέπετε έτσι. Αν συναντηθεί κάποιος μαζί του στον αγωνιστικό χώρο δεν περνάει καλά. Μέσα στο γήπεδο είναι ήρεμη δύναμη και δολοφόνος» συμπληρώνει ο Γιώργος Αμανατίδης, ένας από τους ανθρώπους που είδαν τον «Μούζα» σε ηλικία 9 ετών και όπως φαίνεται δεν χρειάστηκαν κάτι άλλο για να μαντέψουν τη συνέχεια.
Διαβάστε επίσης: Για αυτό είναι μοναδικός ο Γουόκαπ – Οι απίστευτες διαφορές στα νούμερα του Ολυμπιακού και η… απαραίτητη προσθήκη γκαρντ (pics)
Δημιουργεί μεγάλη παράδοση ο Ολυμπιακός στην παραγωγική του διαδικασία. Στα χρόνια του Βαγγέλη Μαρινάκη όλα εκείνα τα απίθανα που ήταν καταχωρημένα στο μυαλό για δεκαετίες δεν έγιναν μόνο πιθανά, αλλά πραγματικότητα. Και το καταλαβαίνεις πια με διάφορους τρόπους. Με τον ανεπανάληπτο θρίαμβο της κατάκτησης του Youth League (2024).
Με τη μεταγραφή του Παναγιώτη Ρέτσου στη Λεβερκούζεν και έπειτα του Μπάμπη Κωστούλα που έσπασε δύο φορές στη σειρά το ελληνικό ρεκόρ ανεβάζοντας το ταβάνι στα 40 εκατ ευρώ για ένα δικό μας παιδί. Σε πέντε διαφορετικούς της ακαδημίας με περισσότερες από 100 συμμετοχές στην ομάδα Ανδρών εκ των οποίων οι τρεις από αυτούς (Κώστας Φορτούνης 343, Παναγιώτης Ρέτσος 143, Κωνσταντής Τζολάκης 102) στην αρχική εντεκάδα του Conference League τελικού της Νέας Φιλαδέλφειας.
Με το σμόκιν και το χρυσό χαμόγελο του Μούζα απόψε στο γκαλά του Museo Nazionale dell’Automobile και τα συγχαρητήρια του διαβόητου Λουίς Οκάμπος, του εγκέφαλου της Παρί Σεν Ζερμέν, προς τον Ντάρκο Κοβάσεβιτς για όσα ο Ολυμπιακός καταφέρνει και σε αυτό το επίπεδο. Ή με τον τρόπο που μπήκε σαν… καμικάζι χθες στο 44΄ της παρτίδας με τον Παναιτωλικό στο Αγρίνιο, ο Αλέξης Καλογερόπουλος.
Εκείνος ήταν ο… Μουζακίτης του Πέδρο Μαρτίνς. Τον έβαλε να κάνει ντεμπούτο στη Super League 16 και κάτι ο Πορτογάλος. Έλειψε δύο χρόνια στον Βόλο για να βάλει παιχνίδια στα πόδια του. Είναι 21, αρχηγός της εθνικής Ελπίδων που νίκησε την Γερμανία και έχει βάλει πλώρη για Euro. Κάποιος που δεν είχε παίξει στο πρωτάθλημα μέχρι χθες, αλλά που μπαίνοντας στην εξίσωση δίχως καλά-καλά το απαραίτητο ζέσταμα έγινε παράγοντας μιας τέλειας απόδρασης.
Ο δικός του δεύτερος ρόλος στο 67΄σταμάτησε με ένα αριστουργηματικό τάκλιν τον Άλεξιτς πριν βγει φάτσα με τον Τζολάκη. Ο δεύτερος ρόλος του Γιουσούφ Γιαζιτσί έστελνε τρία λεπτά αργότερα συστημένη τη μπάλα στο κεφάλι του Ελ Κααμπί για το γκολ της νίκης. Και τώρα που ο Ρέτσος θα χρειαστεί να λείψει για εβδομάδες, μιας και ο τραυματισμός του τον θέτει νοκ άουτ; Ο Καλογερόπουλος μοιάζει έτοιμος να κάνει τη δουλειά. Να δοκιμάσει έστω.
Ήθελε καιρό ο Μεντιλίμπαρ να του δώσει μια ευκαιρία. Δεν είχε χώρο όμως ούτε για… rotation. Ακόμη και στο κύπελλο, έπαιξε δύο φορές δεξιός μπακ για να χωρέσουν όλοι. Και ίσως χθες αν ήταν διαθέσιμος ο Μπιανκόν, ο 21χρονος να μην έπαιζε ξανά. Δεν ήταν όμως. Και ο Καλογερόπουλος μπήκε. Και έχοντας θέση στην ευρωπαϊκή λίστα πλέον βγαίνει πιο μπροστά στο rotation. Εκείνος και ο Μπιανκόν για τη θέση δεξιά, ο Πιρόλα αριστερά. Μια εβδομάδα πριν ήταν ο Μπότης αντί του Πασχαλάκη. Τραυματίστηκε ο μεγάλος, μπήκε στη λίστα ο μικρός. Τώρα η αναβάθμιση του Καλογερόπουλου θα πρέπει να θεωρείται δεδομένη.
Και αν νομίζει κάποιος ότι όλα αυτά είναι απλά, ότι έτυχαν στον οργανισμό Ολυμπιακός που όπου και αν κοιτάξεις μπορεί και εμφανίζει ένα δικό του παιδί σε κάθε γωνία του Ρέντη; Τότε δεν μένει παρά να το δοκιμάσεις και στην δική του… ομάδα! Μάλλον θα το καταφέρει
