Ενα εξαήμερο γεμάτο Ελλάδα πριν αρχίσει ο μαραθώνιος της ΑΕΚ σε Ελλάδα και Ευρώπη. Γράφει ο Κώστας Κετσετζόγλου.
Η ομάδα μπάσκετ πέτυχε τον πρώτο στόχο όμως τα νοκ αουτ που ξεκινούν την Κυριακή είναι πάντα άλλη ιστορία. Το Ισραήλ είναι σοβαρός αντίπαλος. Όπως και η Ισπανία διαχρονικά θα είναι πολύ μεγάλη ομάδα. Χθες με την πλάτη στον τοίχο και 15 πόντους πίσω στο ημίχρονο έφερε το παιχνίδι να παίζεται σε 1-2 κατοχές με τους πιτσιρικάδες. Εκεί μίλησαν οι προσωπικότητες και ευτυχώς οι δικοί μας είχαν τον τελευταίο λόγο. Όμως οι Ισπανοί θα ξανάρθουν και σύντομα. Για εμάς δεν είμαι σίγουρος σε 2-3 χρόνια.
Ήταν πάντως απολαυστικό παιχνίδι και ευτυχώς κερδίσαμε γιατί δεν αντέχεται η μιζέρια και η γκρίνια σε εκρηκτικό κοκτέιλ με ασχετοσύνη, σερβιρισμένη στα σοσιαλ όπου όλοι έχουν γνώμη και πιστεύουν βαθιά ότι κατέχουν την απόλυτη αλήθεια. Μπράβο σε όλα τα παιδιά και στον Βασίλη Σπανούλη, που θα κυριαρχήσει ως προπονητής για πολλά χρόνια στο κορυφαίο επίπεδο. Μακάρι και με την Εθνική μας αλλά δεν βλέπω να έρχονται οι παίκτες που θα μπορούν να το κάνουν μαζί του. Πάμε γερά τώρα για την επόμενη πρόκριση.
Ποιος το περίμενε πως στο ποδόσφαιρο οι παίκτες που έχουν έρθει πριν κλείσουν τα 20 και οι άλλοι που έρχονται είναι περισσότεροι από όσους μπορούμε να… διαχειριστούμε. Με τον Τζήμα και τον Κωστούλα να περνάνε ακόμη προσαρμογή στην Μπράιτον που έδωσε πάνω από 60 εκατομμύρια για να τους πάρει, ήδη στην Εθνική μας δεν χωράνε ως βασικοί παίκτες όπως ο Ιωαννίδης ή ο Δουβίκας και όταν λείπει ο Γιαννούλης είναι μεγάλη απώλεια αλλά βολευόμαστε με… Τσιμίκα – Κυριακόπουλο.
Advertisement
Αυτή η γενιά μπορεί και πρέπει να μας κάνει μόνιμους καλεσμένους και όχι ματάκηδες όπως ξαναγίναμε μετά το 2014 στις μεγάλες διοργανώσεις. Ψάχνουμε ένα 6-8αρι δίπλα στον Ζαφείρη και σε βάθος χρόνου αριστερό μπακ, τον επόμενο Γιαννούλη και Τσιμίκα. Ολοι οι άλλοι από τον Τζολάκη μέχρι τα παιδιά στο Μπράιτον έχουν 6-7 μεγάλες διοργανώσεις μπροστά τους. Πάμε γερά από απόψε για την πρώτη.
Για να βάλω και λίγο ΑΕΚ μέσα, ανυπομονώ για την ημέρα που κάποια δικά μας παιδιά θα μπουν σε αυτή την ομάδα. Αυτή την στιγμή το παιδί που περιμένουμε είναι ο Καλοσκάμης. Δεν είναι γέννημα θρέμμα της ΑΕΚ, τον αγόρασε με ένα πολύ μεγάλο ποσόν, αλλά έχει τα στοιχεία να εξελιχτεί. Πρώτα όμως πρέπει να βρει τον ρόλο του στην ΑΕΚ. Δεν θα είναι εύκολο όμως ο Νίκολιτς τον πιστεύει πολύ, αλλιώς δεν θα είχε έρθει και μάλιστα με τόσα λεφτά. Από τις ακαδημίες της ΑΕΚ τα παιδιά που έχουν ξεχωρίσει απέχουν πολύ από το να τους σκεφτόμαστε διεθνείς. Ακόμη δεν τους φανταζόμαστε στην πρώτη ομάδα.
Η ΑΕΚ έχει αργήσει αλλά ποτέ δεν είναι αργά. Ο χρόνος δεν γυρίζει πίσω αλλά έστω από φέτος γίνεται μια προσπάθεια της ομάδας μας να μιμηθεί τους άλλους στις υποδομές με στόχο παραγωγή παικτών για την πρώτη ομάδα. Δεν είναι τόσο δύσκολο. Δεν είναι καν οικονομικό το θέμα. Απλά ποτέ δεν ήταν προτεραιότητα ενώ θα έπρεπε, αφού το μέλλον περιφερειακών ομάδων στην Ευρώπη όπως η ΑΕΚ, μπορεί να εξασφαλιστεί μόνο με παραγωγή ποδοσφαιριστών και ψαγμένο σκάουτινγκ. Η απόσβεση είναι δεδομένη αρκεί τα χρήματα να επενδυθούν στους σωστούς ανθρώπους.
Έχει γίνει η αρχή με ανθρώπους που κατέχουν το αντικείμενο. Ακόμη κι αν δεν είναι οι καλύτεροι στην Ελλάδα σίγουρα έχουν δουλέψει στο ψηλότερο επίπεδο σε αυτόν τον τομέα με απτά αποτελέσματα. Απλά πρέπει να έχουμε στο μυαλό μας πως ξεκινάμε από το μηδέν. Ξεκινήσαμε όμως. Και αυτό είναι το σημαντικό. Το πρώτο βήμα…
