Καλό δεν το λες να υπάρχουν καχυποψία και αρνητισμός -απ’ όσους τέλος πάντων πηγάζει αυτή- επειδή ο προηγούμενος προπονητής ήταν πιο αρεστός, άρα o νέος θα πρέπει σώνει και καλά να αποτύχει για να δικαιωθεί το άρρωστο αίσθημα του καθενός. Το λες και τρανή απόδειξη συμπλεγματισμού. Από την άλλη, αν η ΑΕΚ πετύχει την πρόκριση την ερχόμενη Πέμπτη, ο Νίκολιτς θα αγαπηθεί σφόδρα και θα του αναγνωριστούν όλα τα ελαφρυντικά που ούτως ή άλλως έχει και για τα οποία, όπως ο ίδιος δηλώνει, δεν κλαίει. Φροντίζει ωστόσο να τα επισημαίνει. Και καλά κάνει!
Ακόμα κι αν η Ένωση δεν τα καταφέρει κόντρα στην Άντερλεχτ, η αλήθεια δεν γίνεται να αλλάξει για την επιλογή του συγκεκριμένου προπονητή.
Είναι μια εξαιρετική περίπτωση τεχνικού, είναι επίσης πολύ σημαντικό που η ΑΕΚ κατάφερε να τον έχει σε μια τόσο πολύ δύσκολη μεταβατική περίοδο, με ανθρώπους -δυστυχώς μυριάδες ημιμαθείς- να έχουν φροντίσει εξ αρχής να τον καταδικάσουν ακόμα και με αστειότητες για το παρουσιαστικό του. Σε αυτή την ηλίθια εποχή ζούμε.
Επιμένω, λοιπόν, ότι η απόφαση να προχωρήσει η Ένωση μαζί του ήταν η ενδεδειγμένη διότι αυτό ακριβώς ήθελε:
Έναν τεχνικό πραγματιστή, ικανό να αντιμετωπίζει δυσκολίες βάσει της καθημερινής αλήθειας που φανερώνει μπροστά του η δουλειά με τους παίκτες, ευέλικτο και (αληθινά) δίκαιο απέναντι σε όλους.
Ακόμα κι αν με παραξενεύει ο παροπλισμός του Γιόνσον. Του έχει εξηγηθεί όμως για τον ρόλο του και αυτό, επίσης μετράει. Όχι άλλα λόγια μπροστά και άλλα από την πίσω πόρτα.
Πάνω απ’ όλα όμως, έναν προπονητή αποφασιστικό για το καλό της ομάδας, δίχως χάρες σε όσους δεν (του) κάνουν, δίχως παιδιά και αποπαίδια. Και, πρωτίστως, με διάθεση να μιλάει για το ποδόσφαιρο και δίχως τον παραμικρό φόβο να κρύψει κάτω από το χαλί όσα θα έπρεπε να έχουν γίνει και δεν έγιναν.
Η σημασία της αλήθειας
Όσο κάποιος πετυχαίνει πράγματα με λιγότερα όπλα από αυτά που θα έπρεπε να έχει στη φαρέτρα του, θα πρέπει και να μιλά. Διότι θα έρθει η στιγμή που τα επιπλέον κατορθώματα θα σταματήσουν και οι ελλείψεις θα τιμωρηθούν.
Ο Νίκολιτς θα έπρεπε να έχει το 6αρι του κάμποσες εβδομάδες πριν, όμως ξέρει ότι θα πρέπει να πορευτεί έτσι και στην πλέον καθοριστική ρεβάνς για το σύνολο της φετινής σεζόν, δίχως επιπλέον να έχει τους Περέιρα και Μάνταλο. Είναι ξεκάθαρο και δεν σηκώνει κουβέντα αντιλόγου, ότι η δουλειά του θα έπρεπε να έχει θωρακιστεί καλύτερα.
Εξίσου μείζον είναι, πέραν του μέσου και του επιθετικού που διαρκώς επισημαίνει ότι του λείπουν, να ζητήσει πιο εντατικά δεξί μπακ για να έχει ο Ρότα κανονικό ανταγωνισμό από παίκτη καλού επιπέδου.
Στην παρούσα φάση επιμένει στα πιο βασικά, αυτά δηλαδή που θέλει να γίνουν ανεξάρτητα από το αν η ΑΕΚ θα βρεθεί στη league phase του Conference ή όχι.
Πιστεύω ότι αν η ομάδα τα καταφέρει, τότε θα δει πιο διεξοδικά και άλλες υποθέσεις που χρήζουν περισσότερης ανάλυσης, όπως η προαναφερθείσα θέση και ενδεχομένως, αυτή στο κέντρο της άμυνας με έναν επιπλέον έμπειρο και με διαφορετικά χαρακτηριστικά -κατά βάση περισσότερο ταχύ- στόπερ.
Για να είμαι ειλικρινής, αν προκύψει το απευκταίο, δεν ευελπιστώ σε πολλά περισσότερα από τα απολύτως απαραίτητα.
