Ο Γιώργος Ζουρντόν αναλύει στο SDNA τα χαρακτηριστικά του Ανάς Ζαρουρί και εξηγεί τι μπορούν να περιμένουν από αυτόν οι φίλοι του Παναθηναϊκού.
Ο Παναθηναϊκός επιμένει στην Γαλλική αγορά που φαίνεται πως έχει στοχεύσει και μετά τους Τσιριβέγια και Λαφόντ προσθέτει, αυτή την φορά από την Λανς που αντιμετώπισε πέρυσι το καλοκαίρι στα προκριματικά του Conference League, τον Μαροκινό διεθνή Άνας Ζαρούρι.
Στο σημερινό μας κείμενο θα δούμε πως οι Κομπανί και Γουίλ Στιλ τον χρησιμοποίησαν (διαφορετικά) και τι μπορεί να περιμένει ο Ρουί Βιτόρια και ο κόσμος του Παναθηναϊκού για το νέο απόκτημα (με την μορφή δανεισμού) των πρασίνων.
Έχουμε αναφερθεί αρκετές φορές στον τομέα της αθλητικότητας στις μεταγραφές που ολοκληρώνουν οι Ελληνικές ομάδες στα φετινά scouting reports. Ο οργανισμός του Παναθηναϊκού δεδομένα στερείται ταχύτητας μετά την φυγή του Βαγιαννίδη, καθώς μόνο ο Πελίστρι λογίζεται πλέον αρκετά ταχύς.
Με ύψος 1.76 και 74 κιλά, στο πρόσωπο του Μαροκινού (γεννημένος στο Βέλγιο), συναντάμε έναν αθλητή με καλή έκρηξη στα πρώτα του βήματα, αρκετά ικανό agility που του δίνει την δυνατότητα να ελίσσεται σε μικρούς χώρους και να ξεφεύγει σε συνδυασμό με την τεχνική του από τους αντιπάλους.
Στην τελική του ταχύτητα δεν διακρίνεται από τον συνηθισμένο μέσο όρο, όμως ξαναγράφω, agility και τεχνική σε συνδυασμό με την επιτάχυνσή του μπορούν να κάνουν την διαφορά και σίγουρα, θα φανούν αυτά τα στοιχεία του από τα πρώτα του παιχνίδια.
Γυμνασμένο παιδί, ο Ζαρούρι δεν θα γίνει άμεσα αντιληπτός σε κάτι πολύ σημαντικό: Όπως θα δούμε και παρακάτω στα στατιστικά του, γράφει εξαιρετικά νούμερα σε μονομαχίες, τόσο αμυντικές, όσο και επιθετικές φτάνοντας σε θετικό πρόσημο με ποσοστό κοντά στο 60%. Εντυπωσιακό, ο Παναθηναϊκός έχει ανάγκη αθλητές να βγαίνουν νικητές και να μπαίνουν σε διεκδικήσεις.
Τι έκανε με Κομπανί και Γουίλ Στιλ
Ο Κομπανί, Βέλγος coach με αρκετές επιρροές από τον Πεπ Γκουαρντιόλα, την σεζόν 21/22 βρέθηκε στον πάγκο της Άντερλεχτ για πρώτη φορά στην καριέρα του. Εκεί, σχημάτισε εξαιρετική άποψη για τις ικανότητες του Ζαρούρι που αγωνιζόταν με τα χρώματα της Σαρλερουά και την επόμενη χρονιά, οι δρόμοι τους έσμιξαν.
Ο Κομπανί ανέλαβε την Μπέρνλι στην Championship, χρησιμοποίησε τον Μαροκινό αρκετά, όσο προχωρούσαν τα παιχνίδια ακόμα περισσότερο και το τέλος της σεζόν τους βρήκε πρωταθλητές, με το εισιτήριο της Premier League στα χέρια.
Εκεί, δεν έπαιξε σχεδόν καθόλου και την μεταγραφική περίοδο του Ιανουαρίου, ξαναβρέθηκε στην Championship με τα χρώματα της Χαλ όπου και τελείωσε την σεζόν. Το περασμένο καλοκαίρι, ο Γουίλ Στιλ τον ήθελε στην Λανς και τον πήρε…
Έπαιξε αριστερό μπακ – χαφ με τριάδα στην άμυνα
Αξιοσημείωτο, ο Βρετανός coach πήρε ρίσκο με τον Ζαρούρι, τον αγόρασε γιατί ήθελε να δώσε διαφορετική πνοή στην αριστερή του πλευρά. Πήρε έναν αριστερό εξτρέμ και τον έβαλε σε ρόλο μπακ χαφ, μόνος του όλη την πλευρά.
Είδε έναν αθλητή με καλή σωματοδομή και αντοχή, που έχει την ικανότητα να ανεβοκατεβαίνει την πλευρά χωρίς να χάνει σε ρυθμό και χωρίς να αλλοιώνεται η ταχύτητά του.
Κατάλαβε πως ο Ζαρούρι μπορεί να κερδίσει μονομαχίες κοντά στο 60% και με την κάλυψη τριών κεντρικών αμυντικών θα “κρυφτεί” οποιοδήποτε αμυντικό τακτικό λάθος. Θέλησε να κερδίσει διαφορετικότητα στην θέση με έναν δεξιοπόδαρο τεχνίτη που θα μπορεί να κάνει διάφορα πράγματα στην πλευρά (θα τα δούμε παρακάτω), διαφορετικά από έναν συνηθισμένο πλάγιο μπακ…
Ικανότητα στην ντρίμπλα
Ο Παναθηναϊκός θέλει ξεκάθαρα να δει τον Ζαρούρι της Μπέρνλι. Πήγαινε σε μεγάλο αριθμό προσωπικής ενέργειας, κοντά στις 10 προσπάθειες ανά ματς, όσες κάνει περίπου ένας pure dribbler στο Ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο. Το αξιοσημείωτο είναι πως το ποσοστό επιτυχίας του, ξεπερνούσε το 60%. Καταλαβαίνετε τι σημαίνει να επιχειρείς σε 90 λεπτά να περάσεις τον αντίπαλό σου από την πλευρά δέκα φορές και να τον περνάς τις 6;
Την επόμενη σεζόν στην Χαλ, και την περσινή, υπάρχει ξεκάθαρα αλλαγή στο σημαντικότερο στοιχείο του αθλητή. Κάθε χρόνο, οι προσπάθειές του στα 1v1 είναι σαφώς λιγότερες, πιο κάτω από τις μισές, με το ποσοστό επιτυχίας όμως να αυξάνεται κοντά στο 70%, όμως υπάρχει μεγάλη διαφορά να επιχειρείς να δημιουργήσεις ρήγμα 5 φορές και να περνάς τις 2,75 από τον αντίπαλό σου…
Γιατί συνέβη αυτό; Προφανώς με έναν παίκτη στο πλάι, όπως δηλαδή έπαιζε στην Λανς, οι χώροι είναι μικρότεροι και οι βοήθειες έρχονται πιο εύκολα. Μεγάλο ρόλο παίζει και η ψυχολογία, το κουράγιο που θα βρεις από το πόσο σε εμπιστεύονται στον οργανισμό που αγωνίζεσαι και φαίνεται πως ο Ζαρούρι δεν ένοιωθε και αρκετά καλά…
Ο Μαροκινός διαθέτει το στοιχείο του απρόβλεπτου, έχει flair και τεχνική. Μπορεί να γίνει εντυπωσιακός αν νοιώσει καλά, σίγουρα θα χαρίσει όμορφες στιγμές στον κόσμο του Παναθηναϊκού που βλέπει παίκτες που αγοράζει ή προσθέτει στο δυναμικό του να μην παίρνουν το hype που τους αναλογεί.
Πως αλλιώς να εξηγηθεί όταν ο Ολυμπιακός κάνει μια πραγματικά καλή κίνηση όπως αυτή του Βραζιλιάνου με Ιταλικό διαβατήριο Στρεφέτσα και δικαίως παντού μιλάνε για την ποιότητά του, όμως δεν συμβαίνει το ίδιο με τον Μαροκινό Άνας Ζαρούρι που αποκτά ο Παναθηναϊκός κι ας έχει το ίδιο αξιόλογα νούμερα…
Σέντρα απρόβλεπτη από διάφορα σημεία του γηπέδου
Χρησιμοποιεί και τα δύο πόδια για να φέρει την μπάλα στην περιοχή, άλλο ένα απρόβλεπτο στοιχείο του που διακρίνει το playing style του Ζαρούρι. Κάνει περίπου 5 σέντρες ανά παιχνίδι με 30% επιτυχία σταθερά στην καριέρα του.
Η πρώτη του επιλογή είναι να συγκλίνει στον άξονα και από το αριστερό half space να ψάξει κάποιον συμπαίκτη του στο δεύτερο δοκάρι. Για αυτό το είδος της σέντρας, έχουμε αναφερθεί στο παρελθόν. Υπάρχει ο Ιβανούσετς και ο Ζίβκοβιτς στον ΠΑΟΚ που τις χρησιμοποιούν, τώρα θα βλέπουμε και τον Μαροκινό. Ιδιαίτερα χρήσιμη να υπάρχει στο ρεπερτόριο μιας ομάδας, δεν μπορεί εύκολα να αμυνθεί ο αντίπαλος γιατί συνήθως οι παίκτες που κινούνται στο δεύτερο δοκάρι βρίσκονται στο blind side της άμυνας και γιατί η τροχιά είναι πάντα περίεργη.
Άλλη μία συνηθισμένη επιλογή του Ζαρούρι, είναι μετά από ντρίμπλα τεχνικής, να πάει προς την τελική γραμμή και να γυρίσει την μπάλα χαμηλά και με δύναμη στο πέναλτι ή στο ύψος της μικρής περιοχής. Ούτε αυτό το στοιχείο διαθέτει το ρόστερ του Παναθηναϊκού, μόνο ο Πελίστρι το επιχειρεί από δεξιά, όχι μέχρι στιγμής με πολύ καλά αποτελέσματα.
Σουτάρει από μακρυά
Έχει πετύχει κάποια εξαιρετικά γκολ στην καριέρα του από μακρινή απόσταση, το στυλ του όταν σουτάρει φέρνει αρκετά στον Κοϊτά της ΑΕΚ. Η μπάλα παίρνει ύψος με ανάποδα φάλτσα και κατεβαίνει απότομα, δύσκολο για οποιονδήποτε τερματοφύλακα να ανταπεξέλθει αν η μπάλα πάει προς την εστία.
Στον Παναθηναϊκό και πάλι βλέπουμε ένα στοιχείο που λείπει, όπως είναι η απειλή από μακρινές αποστάσεις να βρίσκει κάποιον που τουλάχιστον θα το επιχειρεί.
Αμυντική συμπεριφορά
Όσοι διαβάζεται τα scouting reports εντατικά, θα γνωρίζεται πως δίνουμε μεγάλη βάση στα στοιχεία ενός ποδοσφαιριστή που χρειάζονται βελτίωση, τα αποτυπώνουμε για να υπάρχει όσο το δυνατόν καλύτερη και πιο κοντά στην πραγματικότητα εικόνα.
Ο συγκεκριμένος αθλητής, ο Μαροκινός Ζαρούρι, ούτε στο αμυντικό κομμάτι φαίνεται πως υστερεί. Είναι επιθετικός στα μαρκαρίσματά του, δεν αφήνει την πλευρά ακάλυπτη και δίνει βοήθειες στον πλάγιο αμυντικό της πλευράς. Βάζει τα πόδια του για να διεκδικήσει μπάλες και μην ξεχνάμε, γράφει κοντά στο 60% κερδισμένες μονομαχίες. Δεν είναι Πελίστρι φυσικά, δεν είναι και Τζούρισιτς όμως. Άλλωστε, πως θα τον χρησιμοποιούσε σε ρόλο μπακ – χαφ ο Στιλ…
Ο Παναθηναϊκός αποκτά έναν ποδοσφαιριστή που έχει το απρόβλεπτο στοιχείο ως κύριο χαρακτηριστικό του. Χρειάζεται εμπιστοσύνη από τον οργανισμό και ελευθερία για να βγάλει τα καλά του στοιχεία στο χορτάρι.
Η επιλογή του Ρουί Βιτόρια, είναι στοχευμένη για συγκεκριμένους λόγους και ο Πορτογάλος coach έχει την ικανότητα να επαναφέρει τις επιδόσεις του Μαροκινού στα επίπεδα των εμφανίσεών του στην Μπέρνλι. Το γιατί, σε κείμενο που θα ακολουθήσει τις αμέσως επόμενες ημέρες. Stay tuned…
