Ο Άρης έμεινε ξανά εκτός Ευρώπης από νωρίς. Ο Θόδωρος Καρυπίδης είναι μια πανάκριβη ποδοσφαιρική επένδυση να… μένει Ελλάδα πριν καν μπει Αύγουστος. Αν δεν επενδύσει σε Έλληνες παίκτες, σταθερό κορμό και ακαδημίες, προκοπή δεν θα δει.
Σύμπτωση επαναλαμβανόμενη παύει να είναι σύμπτωση. Ο Άρης κάθε καλοκαίρι χύνει την καρδάρα με το γάλα στα προκριματικά και ο λόγος είναι συγκεκριμένος. Δεν έχει προλάβει να αποκτήσει ταυτότητα σαν ομάδα. Σπάνια θα παίξει έχοντας σταθερό κορμό, Έλληνες παίκτες ή ποδοσφαιριστές από την ακαδημία του.
Αυτά τα τρία συστατικά είναι απαραίτητα για την ομάδα της Θεσσαλονίκης αν θέλει αν ζήσει ξανά ευρωπαϊκές επιτυχίες. Τίποτε από αυτό δεν συμβαίνει. Το «ράβε-ξήλωνε» κάθε καλοκαιριού έχει όμως σαν συνέπειες ευρωπαϊκές αποτυχίες και αποκλεισμούς.
Παρότι, ο φετινός Άρης είχε μια βάση παικτών από την περυσινή σεζόν. Για να είμαστε και δίκαιοι δηλαδή και να ξέρουμε τι λέμε. Στην αναμέτρηση με την Αράζ στο Αζερμπαϊτζάν είχε Φαμπιάνο, Μπράμπετς, Μεντίλ, Μόντσου, Ντιαντί και Μορόν στην αρχική του ενδεκάδα. Οι τρεις από τις τέσσερις της άμυνας ίδιοι δηλαδή. Και πάλι βέβαια, ειδικά οι αμυντικοί στα δυο ματς ήταν αυτοί που τον… πρόδωσαν.
Δεν γίνεται χωρίς Έλληνες ή έστω μια βάση
Σε κάθε περίπτωση όμως, αυτό που προσπάθησε να κάνει ο Μαρίνος Ουζουνίδης φέτος ήταν να φέρει Έλληνες στην ομάδα. Παίκτες δηλαδή που νιώθουν. Και είδαμε για παράδειγμα πόσα πράγματα έδωσε ο Γιάννης Γιαννιώτας. Ο Εβρίτης τεχνικός δεν έδωσε φανέλα βασικού στον Αθανασιάδη στο 2ο ματς και ο Μάικιτς δέχθηκε πανεύκολα το 1-0, ενώ ακόμα και στο πέναλτι που ένας τερματοφύλακας δεν «φταίει» ποτέ, έπεσε πριν καν εκτελέσει ο αντίπαλος.
Δεν γίνεται χωρίς ελληνική βάση και παίκτες από τις ακαδημίες. Δεν γίνεται στο σύγχρονο ποδόσφαιρο. Γιατί πολύ απλά δεν είναι πάντα εφικτό να ρίχνεις ένα καράβι χρήματα για να αλλάζεις τις ομάδες. Μιας και αναφέραμε παίκτες από ακαδημίες. Ο Μιχάλης Παναγίδης δεν πήρε λεπτό συμμετοχής στα δύο παιχνίδι. Παρότι ούτε ο Γένσεν, ούτε ο Μορουτσάν έβγαλαν μάτια.
Αυτός είναι ο λόγος άλλωστε που έχει ευθύνη και ο προπονητής για τον αποκλεισμό από την Αράζ. Αλλά ο τρόπος που λειτουργεί συνολικά ο οργανισμός είναι το βασικό αίτιο -σε ετήσια βάση- της ευρωπαϊκής αποτυχίας.
