Ο Ολυμπιακός δείχνει πως γυρνά σελίδα. Ο Λαρεντζάκης – ένα από τα «εργαλεία» της νέας εποχής που ξεκίνησε μετά το restart του 2020 – δεν θα είναι, εκτός συγκλονιστικού απροόπτου, στο νέο ρόστερ. Η συνεργασία φτάνει στο τέλος της. Χωρίς θόρυβο, αλλά με νόημα.
Τα τελευταία δύο χρόνια, ο ρόλος του Λαρεντζάκη μειωνόταν σταθερά. Ο ερχομός νέων παικτών, η σταθερή παρουσία του ΜακΚίσικ και η έλλειψη εμπιστοσύνης του κόουτς Μπαρτζώκα σε “risky shots” και αψυχολόγητες ενέργειες, τον περιόρισαν. Και παρότι κάθε φορά που έμπαινε έδειχνε έτοιμος να “τσακωθεί” με το ματς, το ταβάνι του στον Ολυμπιακό μάλλον χτυπήθηκε.
Θέμα οικονομικό ή θέμα μπάσκετ ;
Οι «ερυθρόλευκοι» φέρονται να μην ενεργοποιούν την οψιόν ανανέωσης, προσφέροντας διαφορετικό (κατά κάποιους μειωμένο) συμβόλαιο. Είναι όμως μόνο θέμα χρημάτων; Ή μήπως και οι δύο πλευρές καταλαβαίνουν πως το ταίριασμα έχει κάνει τον κύκλο του;
Η κίνηση απόφασης :
Η μη ενεργοποίηση της οψιόν στο συμβόλαιο του 32χρονου γκαρντ δεν αποτελεί έκπληξη. Ο Ολυμπιακός έχει δείξει ότι πλέον λειτουργεί με αυστηρά ορθολογικό μοντέλο:
- Αν δεν υπάρχει ξεκάθαρος ρόλος για έναν παίκτη στο rotation της EuroLeague,
- Αν το συμβόλαιο του είναι ψηλό για τον χρόνο που αναμένεται να αγωνιστεί,
- Αν υπάρχουν εναλλακτικές με μεγαλύτερο ταβάνι,
…τότε η επιλογή είναι σαφής: πάμε παρακάτω.
Πώς φτάσαμε εδώ;
Ο Λαρεντζάκης φάνηκε σταθερός, αλλά όχι “σημαντικός” στο παρκέ της περασμένης σεζόν. Το ροτέισον του κόουτς Μπαρτζώκα σπάνια τον εμπιστεύτηκε στα κρίσιμα ματς. Το ταλέντο του δεν αμφισβητείται, όμως ο ρόλος του δεν ήταν ξεκάθαρος — κάπου ανάμεσα σε “δέκατος παίκτης” και “last resort.”
Πρακτικά: ομάδα που στοχεύει Final Four, δύσκολα κρατάει παίκτη χωρίς ξεκάθαρη αποστολή.
Προβλεπόμενο αλλά όχι εύκολο :
Η αποχώρησή του μοιάζει προβλεπόμενη, αλλά δεν είναι εύκολη. Ο Γιαννούλης ήταν το είδος του παίκτη που δίνει χρώμα σε μια ομάδα. Ήταν ο “κόντρα ρόλος” που κάθε σύνολο χρειάζεται:
- Έμπειρος Έλληνας, με καλή σχέση με τους συμπαίκτες
- Αμυντικός με ψυχή και αίσθηση μάχης
- Παίκτης που “φτιάχνει” το κοινό με το στυλ του
Η απουσία του δεν θα μετρηθεί αμέσως στους πόντους. Θα μετρηθεί στις στιγμές που χρειάζεσαι ένταση. Στις βραδιές που το ματς είναι “κρύο” και ψάχνεις έναν… αναμμένο.
Τελική σκέψη :
Ο Ολυμπιακός δεν “έδιωξε” τον Λαρεντζάκη. Απλώς, η σχέση έκλεισε τον κύκλο της. Χωρίς δράματα, χωρίς συγκρούσεις. Ήταν μια συνεργασία αμοιβαίου σεβασμού, που ίσως δεν γράψει ιστορία, αλλά θα αναγνωριστεί για την καθαρότητά της.
Μερικές φορές, οι πιο “ήσυχες” αποχωρήσεις είναι αυτές που αξίζουν το μεγαλύτερο χειροκρότημα.
