Επί χρόνια ακουγόταν ότι το Γήπεδο Καραϊσκάκη δεν μπορεί να επεκταθεί λόγω του περιορισμένου χώρου και του εδάφους γύρω του.
Η γειτνίαση με τις γραμμές του ΗΣΑΠ, οι δρόμοι που το περιβάλλουν και η αρχιτεκτονική δομή του, έθεταν φαινομενικά ανυπέρβλητα εμπόδια σε οποιαδήποτε προσπάθεια αύξησης της χωρητικότητας.
Το υπάρχον «κέλυφος» του γηπέδου, όπως κατασκευάστηκε το 2004, σχεδιάστηκε για να εξυπηρετεί περίπου 32.000 φιλάθλους, χωρίς πρόβλεψη για ουσιαστική επέκταση είτε σε ύψος είτε σε πλάτος.
Κι όμως, σήμερα συζητάμε για μια αύξηση που αγγίζει τις 50.000 θέσεις — σχεδόν 20.000 παραπάνω. Τι άλλαξε; Η απάντηση είναι ότι δεν πρόκειται για επέκταση του υπάρχοντος σταδίου, αλλά προφανώς για μια ριζική ανακατασκευή.
Με νέα αρχιτεκτονική προσέγγιση, εκμετάλλευση του υπόγειου χώρου και κάθετη ανάπτυξη, το αδύνατο γίνεται εφικτό, όχι επειδή άλλαξε… το έδαφος, αλλά επειδή αλλάζει το ίδιο το παιχνίδι.
